- To je mirisna šumska biljka poznata i pod nazivima marinka i divlji broć.
- Danas se kao prihvaćen naziv vodi Galium odoratum, dok je Asperula odorata stariji sinonim.
- Najčešće se koristi kao čaj i posebno je zanimljiva ljubiteljima tradicionalnog lekovitog bilja.
- U narodnoj praksi najviše se vezuje za smirenje, opuštanje i blažu biljnu rutinu.
- Zbog sadržaja kumarina, bolje ju je koristiti sa merom nego praviti od nje čaj za svakodnevno preterivanje.
Lazarkinja je jedna od onih biljaka koje nisu među najpoznatijim čajevima na tržištu, ali svakako imaju veoma zanimljivu priču.
Ljudi je često traže kada žele nešto manje uobičajeno, biljku koja ne pripada klasičnim izborima poput kamilice, nane ili lipe, već starijoj herbalnoj tradiciji. Upravo zato lazarkinja ili broćika privlači pažnju ljubitelja lekovitog bilja koji vole da istražuju biljke sa karakterom, mirisom i posebnom reputacijom u narodnoj praksi.
Kod nas se uz naziv lazarkinja često sreću i imena marinka i divlji broć. Na starijim etiketama i u literaturi može se naći latinski naziv Asperula odorata, dok se danas kao prihvaćen botanički naziv vodi Galium odoratum.
Za korisnike lekovitog bilja je najvažnije da znaju da se radi o biljci koja pomaže kod tegoba sa stomakom, srcem, bubrezima, jetrom i nervnim sistemom… poznatoj po prijatnom, specifičnom mirisu koji postaje još izraženiji kada se biljka osuši.
PORUČITE ONLINE!
Ako vas zanima ova biljka u klasičnom obliku pogledate čaj od lazarkinje.
ŠTA JE LAZARKINJA
Ovo je višegodišnja zeljasta biljka iz porodice broćeva.
Raste nisko, nežno i elegantno, sa sitnim belim cvetovima i uskim listovima koji stoje u pršljenovima. Nije biljka koja odmah upada u oči kao neven ili vranilova trava, ali upravo zato ima posebnu draž. Ljudi je često otkriju tek kada je pomirišu ili kada čuju za njenu staru upotrebu.
Ono po čemu je posebno prepoznatljiva jeste njen miris.
Sušenjem postaje još intenzivniji, blago sladak i pomalo podseća na seno i prolećnu svežinu. Upravo taj miris je jedan od razloga zašto je lazarkinja vekovima bila zanimljiva ne samo kao biljka za čaj, već i kao aromatična biljka u domaćinstvu.
STANIŠTE
Lazarkinja prirodno raste u umerenim područjima Evrope i širem evroazijskom prostoru. Kod nas se najčešće vezuje za šumska i senovita staništa, naročito za svežija i vlažnija mesta gde ima dovoljno humusa i prirodne zaštite od jakog sunca.
To nije biljka otvorenih, suvih i užarenih terena, već više pripada mirnijim, polusenovitim šumskim predelima: Javora, Goča, Stare planine, Zlatibora, Golije…itd.
Upravo zato lazarkinja ima pomalo „šumski karakter“ i u samom doživljaju biljke.
Ona nije grub i snažan čaj, već biljka koju ljudi češće doživljavaju kao mirniju, suptilniju i više povezanu sa opuštanjem i finijim biljnim rutinama.
SASTAV & MIRIS
Lazarkinja je poznata po prisustvu kumarina, jedinjenja koje upravo daje njen prepoznatljiv miris. Pored toga, u stručnim radovima se pominju i druga biljna jedinjenja koja ovu biljku čine zanimljivom iz fitoterapijskog i aromatičnog ugla.
Ipak, lazarkinja nije upečatljiva po jačini ukusa, već po posebnoj aromi i utisku koji ostavlja.
Baš zbog tog sastava lazarkinja se ne uklapa u priče koji obećavaju previše. Ona kao biljka sa finom, starinskom i pomalo zaboravljenom herbalnom reputacijom ima ozbiljnost i pravi identitet.
DOBROBITI & KORISNOSTI
U narodnoj praksi lazarkinja (ili broćika) se najčešće vezuje za smirenje, blagu opuštenost i osećaj lakše svakodnevice.
Pominje se često i uz varenje odnosno digestivni trakt i napetost u stomaku. Upravo tu je njen prirodan prostor: ne kao biljka za velika obećanja, već kao biljka koja pripada mirnijem herbalnom pristupu.
U starijim fitoterapeutskim tumačenjima mogu se naći mnogo šire tvrdnje, od srca do jetre i žuči tj različitih tegoba kardio-vaskularnog sistema.
Sem toga, lazarkinja se dobro pokazala kod osvežavanja rada bubrega i čišćenja peska u bubrežno-mokraćnom sistemu.
KAKO SE NAJČEŠĆE PIJE
Lazarkinja se najčešće koristi kao čaj. To je oblik koji joj najviše odgovara i kroz koji najlakše ulazi u svakodnevnu biljnu rutinu.
Prema starim receptima, upotreba je vrlo jednostavna:
- 1 kašiku čaja preliti sa
- 300 ml ključale vode
- procediti nakon pola sata
- piti pre jela, 2 puta na dan
Ne treba se svakako „nalivati“ sa lazarkinjom, već je umereno koristiti i ona će odraditi svoj deo posla u organizmu.
NARODNA IMENA
Kod nas se najčešće sreću nazivi lazarkinja, marinka i divlji broć. U međunarodnim izvorima često se koristi naziv sweet woodruff.
Ovde pominjemo i stariji latinski naziv Asperula odorata, jer ga ljudi mogu prepoznati sa deklaracija ili starih herbalnih knjiga, ali u novijim tekstovima se najčešće upotrebljava naziv lazarkinja i savremenog imena Galium odoratum.
OPREZ
Kod lazarkinje je važno imati meru. Zbog sadržaja kumarina, nije dobra ideja da se koristi čaj za svakodnevno i neograničeno korišćenje bez ikakvog opreza.
To ne znači da je biljka „opasna“ u uobičajenoj biljnoj upotrebi, već da je razumnije koristiti je promišljeno, povremeno i u skladu sa preporukom.
ČESTA PITANJA
- Da li su lazarkinja i marinka ista biljka?
Da, to su narodni nazivi koji se koriste za istu biljku. - Da li je Asperula odorata isto što i lazarkinja?
Da. To je stariji latinski naziv za biljku koja se danas najčešće vodi kao Galium odoratum. - Kako se lazarkinja najčešće koristi?
Najčešće se koristi kao čaj, odnosno kao osušena biljna sirovina za pripremu napitka. - Po čemu je lazarkinja posebna?
Posebna je po svom mirisu, koji je prijatan, blag i postaje izraženiji kada se biljka osuši.
